ਉਸਦਾ ਬੇਟਾ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਕਿਡਨੀਆਂ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਔਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੀ।
ਨੋਇਡਾ, (ਭਾਸ਼ਾ) : ਸੈਕਟਰ- 99 ਦੀ ਸੁਪਰੀਮ ਸੁਸਾਇਟੀ ਵਿਚ 20 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬੰਦ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਇਕ ਅੋਰਤ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਔਰਤ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਇਕਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ ਬੇਟਾ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ। ਦੋਹਾਂ ਕਿਡਨੀਆਂ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਔਰਤ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬਹੁਤ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸੀ। 20 ਦਿਨਾਂ ਤੋਂ ਬੇਟੇ ਨੇ ਮਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਖਬਰ ਸਾਰ ਨਾ ਲਈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੀ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਉਸਦਾ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਖਟਖਟਾਇਆ। ਬਦਬੂ ਆਉਣ ਤੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਸੂਚਨਾ ਦਿਤੀ ਗਈ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿਤੀ ਹੈ।
ਮੁਢੱਲੇ ਪੱਖੋਂ ਪੱਛਮ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਦਖਣੀ ਕੋਲਕਾਤਾ ਨਿਵਾਸੀ ਬਬੀਤਾ ( 52) ਸੁਪਰੀਮ ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੇ ਟਾਵਰ ਨੰਬਰ -1 ਵਿਚ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਫਲੈਟ ਵਿਚ ਇਕਲੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸਦਾ 28 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਬੇਟਾ ਸਿਧਾਰਥ ਬੰਗਲੁਰੂ ਵਿਚ ਇਕ ਕੰਪਨੀ ਵਿਚ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਹੈ। ਬਬੀਤਾ ਦੀਆਂ ਦੋਵੇਂ ਕਿਡਨੀਆਂ ਖਰਾਬ ਸਨ। ਹਰ ਹਫਤੇ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਇਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿਖੇ ਉਸਦਾ ਡਾਇਲਸਿਸ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਬੇਟਾ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਬਬੀਤਾ ਨੂੰ ਬੰਗਲੁਰੂ ਨਾਲ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਥੇ ਉਸਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਵਾਇਆ। ਪਰ ਕਾਫੀ ਇਲਾਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਉਹ ਠੀਕ ਨਾ ਹੋ ਸਕੀ। ਨੋਇਡਾ ਵਿਚ ਬਬੀਤਾ ਅਪਣਾ ਸਾਰਾ ਕੰਮ ਆਪ ਕਰਦੀ ਸੀ।
Death
20 ਦਿਨ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਫਲੈਟ ਦਾ ਮੁਖ ਦਰਵਾਜ਼ਾ ਬੰਦ ਸੀ। ਨਾ ਤਾ ਕਿਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਦੇ ਬੇਟੇ ਨੇ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਲਈ। ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਬਬੀਤਾ ਦੇ ਫਲੈਟ ਤੋਂ ਬਦਬੂ ਆਉਣ ਲਗੀ। ਪਰ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵੀ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਹੀਂ ਦਿਤਾ। ਐਤਵਾਰ ਜਿਆਦਾ ਬਦਬੂ ਆਉਣ ਤੇ ਇਕ ਗੁਆਂਢੀ ਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਇਸਦੀ ਖ਼ਬਰ ਦਿਤੀ। ਮੌਕੇ ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਸੈਕਟਰ-39 ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਗੇਟ ਤੋੜ ਕੇ ਦੇਖਿਆ ਤਾਂ ਬਬੀਤਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਮੰਜੇ ਤੇ ਪਈ ਹੋਈ ਸੀ। ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਸਬੂਤ ਇੱਕਠੇ ਕੀਤੇ। ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਥਾਂ ਤੋਂ ਮੈਡੀਕਲ ਕਾਗਜ਼ ਮਿਲੇ ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਔਰਤ ਕਿਡਨੀ ਦੀ ਮਰੀਜ ਸੀ।
ਪੁਲਿਸ ਵਲੋਂ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਸੂਚਨਾ ਬੇਟੇ ਸਿਧਾਰਥ ਨੂੰ ਦਿਤੀ ਗਈ। ਬੇਟਾ ਦੁਪਹਿਰ ਤੱਕ ਨੋਇਡਾ ਪੁਹੰਚ ਗਿਆ। ਐਸਐਚਓ ਅਮਿਤ ਕੁਮਾਰ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਔਰਤ ਦੀ ਮੌਤ ਬੀਮਾਰੀ ਕਾਰਨ ਹੋਈ ਹੈ। ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਪੋਸਟਮਾਰਟਮ ਲਈ ਭੇਜ ਦਿਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਾਮਲੇ ਵਿਚ ਕੋਈ ਲਿਖਤੀ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ ਹੈ। ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਮਿਲਣ ਤੇ ਹੀ ਰਿਪੋਰਟ ਦਰਜ਼ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਸਿਧਾਰਥ ਦੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਆਖਰੀ ਵਾਰ 19 ਸੰਤਬਰ ਨੂੰ ਗੱਲ ਹੋਈ ਸੀ।
ਉਸਨੇ ਪੁਲਿਸ ਨੂੰ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਹ 3-4 ਦਿਨ ਤੋਂ ਮਾਂ ਨੂੰ ਫੋਨ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਪਰ ਮੋਬਾਈਲ ਬੰਦ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਕਿਸੇ ਅਣਸੁਖਾਵੀ ਘਟਨਾ ਦਾ ਹੀ ਸ਼ੱਕ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਫਲੈਟ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਫੋਨ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਕੀਤੀਆਂ। ਬਬੀਤਾ ਦਾ 15 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਤਲਾਕ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਸੀ। ਸੁਸਾਇਟੀ ਦੀ ਇਕ ਔਰਤ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਬਬੀਤਾ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਉਸਨੂੰ ਪਾਰਕ ਵਿਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਉਹ ਖੁਸ਼ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬੀਮਾਰੀ ਅਤੇ ਇਕਲੇਪਨ ਬਾਰੇ ਹੀ ਸੋਚਦੀ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਬੀਮਾਰ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਕਿਸੇ ਗੁਆਂਢੀ ਤੋਂ ਕੋਈ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਲਈ।
