ਕੁਲਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਲਮਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਗੁੰਮਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ - ਇਕ ਪਿਤਾ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਕੁੱਝ ਵੀ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਤੇ ਹੁਣ ਇਕ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਕ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਦਰਅਸਲ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਆਨਲਾਈਨ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ। ਪਿਤਾ ਨੇ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ। ਗਾਂ ਇਸ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਆਮਦਨੀ ਦਾ ਇਕ ਮਾਤਰ ਸਹਾਰਾ ਸੀ। ਗਾਂ ਵੀ ਸਿਰਫ਼ 6 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਵਿਚ ਵਿਕੀ। ਪਰ ਹੁਣ ਬੱਚੇ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸ ਲਗਾ ਕੇ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਪਿਤਾ ਨੇ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਘਰ ਦਾ ਗੁਜ਼ਾਰਾ ਕਿਵੇਂ ਹੋਵੇਗਾ।
File Photo
ਇਕ ਨਿਊਜ਼ ਏਜੰਸੀ ਅਨੁਸਾਰ ਕੁਲਦੀਪ ਕੁਮਾਰ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਪਾਲਮਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਗੁੰਮਰ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕੋਰੋਨਾ ਕਰ ਕੇ ਲੌਕਡਾਊਨ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਕੂਲ ਵੀ ਬੰਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ। ਕੁਲਦੀਪ ਦੇ ਬੱਚੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਘਰ ਵਿਚ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਬੱਚੇ ਅੰਨੂ ਅਤੇ ਦੀਪੂ ਕਲਾਸ ਚੌਥੀਂ ਅਤੇ ਕਲਾਸ ਦੂਜੀ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਨ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਆਨਲਾਈਨ ਕਲਾਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਕੁਲਦੀਪ ਉੱਤੇ ਸਮਾਰਟ ਫੋਨ ਖਰੀਦਣ ਦਾ ਦਬਾਅ ਪੈ ਲੱਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਇਸ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਣ।
mobile phone
ਇਕ ਮਹੀਨੇ ਤੱਕ ਕੁਲਦੀਪ ਲੋਕਾਂ ਤੋਂ 6000 ਰੁਪਏ ਲੋਨ ਮੰਗਦਾ ਰਿਹਾ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਬੈਂਕ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਈ ਨਿੱਜੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਕੋਲ ਵੀ ਗਿਆ ਪਰ ਉਸਦੀ ਗਰੀਬੀ ਨੂੰ ਵੇਖਦਿਆਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 6 ਹਜ਼ਾਰ ਰੁਪਏ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਅਧਿਆਪਕਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਜੇ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਖਰੀਦੋ। ਕੁਲਦੀਪ ਕੋਲ ਉਸ ਸਮੇਂ 500 ਰੁਪਏ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਨ ਉਹ 6000 ਰੁਪਏ ਵਾਲਾ ਫੋਨ ਕਿੱਥੋਂ ਲਿਆਉਂਦਾ? ਕੁਲਦੀਪ ਲਈ ਇਹ ਬਹੁਤ ਮੁਸ਼ਕਲ ਕੰਮ ਸੀ।
File Photo
ਆਖਰਕਾਰ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਧਰੇ ਵੀ ਕੋਈ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਗਾਂ ਨੂੰ 6000 ਰੁਪਏ ਵਿਚ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਪੈਸੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਸਮਾਰਟਫੋਨ ਲੈ ਆਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਣ। ਕੁਲਦੀਪ ਕੋਲ ਨਾ ਤਾਂ ਇਕ ਬੀਪੀਐਲ ਕਾਰਡ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਆਈਆਰਡੀਪੀ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
Phone
ਕੁਲਦੀਪ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਮਦਦ ਲਈ ਦਰਖਾਸਤ ਦਿੱਤੀ ਸੀ, ਪਰ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਆਪਣਾ ਘਰ ਬਣਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਪਰ ਕੋਈ ਲਾਭ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਨਾਲ ਹੀ, ਉਸਨੇ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵਾਰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਬੀਪੀਐਲ, ਆਈਆਰਡੀਪੀ ਅਤੇ ਅੰਤਿਯੋਦਿਆ ਯੋਜਨਾ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪੰਚਾਇਤ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਸੁਣੀ।
