ਸ਼ਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ਵਰਮੀ ਕੰਪੋਸਟ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦਾ ਅਹਿਮ ਜ਼ਰੀਆ ਬਣਾਇਆ
ਮਲੇਰਕੋਟਲਾ (ਇਸਮਾਈਲ ਏਸੀਆ) : ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੀ ਮੰਜ਼ਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ, ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਂ ਉੱਚ ਤਨਖਾਹ ਵਾਲੀ ਨੌਕਰੀ ਵਿਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਕਈ ਵਾਰ ਅਪਣੀ ਮਿੱਟੀ ਨਾਲ ਜੁੜ ਕੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਨਵਾਂ ਉਪਰਾਲਾ ਆਰਥਕ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਪਰਵਾਰਕ ਸਕੂਨ ਵੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਕੀਮਤ ਪੈਸਿਆਂ ਵਿਚ ਨਹੀਂ ਮਾਪੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਇਸੇ ਸੋਚ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਵਿਚ ਬਦਲਿਆ ਹੈ ਪਿੰਡ ਸ਼ੇਖੂਪੁਰ ਕਲ੍ਹਾਂ (ਚੱਕ) ਦੇ 35 ਸਾਲਾ ਅਗਾਂਹਵਧੂ ਕਿਸਾਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਪੁੱਤਰ ਕਸ਼ਮੀਰ ਸਿੰਘ ਨੇ, ਜੋ ਢਾਈ ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ, ਵਰਮੀ ਕੰਪੋਸਟ ਅਤੇ ਸਹਾਇਕ ਧੰਦਿਆਂ ਰਾਹੀਂ ਕਰੀਬ 15 ਲੱਖ ਰੁਪਏ ਸਾਲਾਨਾ ਆਮਦਨ ਹਾਸਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਡੀ. ਫਾਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਕੰਪਿਊਟਰ ਹਾਰਡਵੇਅਰ ਅਤੇ ਸਾਫ਼ਟਵੇਅਰ ਦਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕਰ ਚੁੱਕੇ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਕਰੀਬ ਅੱਠ ਸਾਲ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਨੌਕਰੀ ਕੀਤੀ। ਸਕੀ ਭੈਣ ਅਤੇ ਕਈ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿਚ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਸ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ ਜਾਣ ਦੀ ਥਾਂ ਅਪਣੀ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਹੀ ਭਵਿੱਖ ਸਿਰਜਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਰਵਾਇਤੀ ਕਣਕ-ਝੋਨੇ ਦੇ ਫ਼ਸਲੀ ਚੱਕਰ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੀ ਕਾਸ਼ਤ ਅਤੇ ‘ਬਲੈਕ ਗੋਲਡ’ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਵਰਮੀ ਕੰਪੋਸਟ ਨੂੰ ਆਮਦਨ ਦਾ ਅਹਿਮ ਜ਼ਰੀਆ ਬਣਾਇਆ। ਇਸ ਉਪਰਾਲੇ ਦੀ ਖ਼ਾਸੀਅਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਪੂਰੇ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਸਾਂਝੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਬਣ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਐਮ.ਏ. ਇੰਗਲਿਸ਼ ਤਕ ਪੜ੍ਹੀ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬੇਅੰਤ ਕੌਰ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਧਿਆਪਕ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਨਿਭਾ ਚੁੱਕੀ ਹੈ, ਹੁਣ ਖੇਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿਚ ਪਤੀ ਦਾ ਹੱਥ ਵਟਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾ ਪਰਮਜੀਤ ਕੌਰ ਘਰ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਨਾਲ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਅਤੇ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਰੋਜ਼ਮਰ੍ਹਾ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾ ਰਹੇ ਹਨ।
ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਵਾਰ ਕੋਲ ਛੇ ਮੱਝਾਂ ਤੇ ਦੋ ਗਾਵਾਂ ਹਨ। ਦੁੱਧ ਦੇ ਨਾਲ ਪਨੀਰ, ਦਹੀਂ ਅਤੇ ਚਾਟੀ ਦੀ ਲੱਸੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਅਚਾਰ, ਸੌਂਫ਼, ਧਣੀਆ ਪਾਊਡਰ ਅਤੇ ਹਲਦੀ ਵਰਗੇ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਖੇਤੀ ਮਾਡਲ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦਿਤੀ ਹੈ। ਬਾਗ਼ਬਾਨੀ ਵਿਭਾਗ ਤੋਂ ਮਿਲੀ ਸਿਖਲਾਈ, ਬੀਜ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਸਲਾਹ ਨਾਲ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਨੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਖੇਤੀ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਹੁਣ ਇਕ ਏਕੜ ਵਿਚ ਨੈੱਟ ਹਾਊਸ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਵਿਚੋਲਿਆਂ ’ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੋਣ ਦੀ ਥਾਂ ਉਹ ਅਪਣੀ ਪੈਦਾਵਾਰ ਦੀ ਲੁਧਿਆਣਾ ਤਕ ਖ਼ੁਦ ਮਾਰਕੀਟਿੰਗ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਫੂਡ ਵੈਨ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕਰਵਾਈ ਹੈ।
ਕਿਸਾਨ ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਸਿੰਘ ਨੇ ਦਸਿਆ ਕਿ ਉਹ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਰਾਹੀਂ ਵੀ ਅਪਣੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਗਾਹਕਾਂ ਤਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਮਨਪ੍ਰੀਤ ਲਈ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਕੇਵਲ ਵਧੀ ਆਮਦਨ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਅਪਣੇ ਪਰਵਾਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਰਹਿ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਸਕੂਨ ਅਤੇ ਅਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ’ਤੇ ਖੜੇ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਵੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ ਛੋਟੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਸੋਚ, ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਹੱਦ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਫੋਟੋ-19 SN7-01 1
